Dzień Kobiet… kiedy zostajesz w domu.

Wszędzie kwiaty. Tulipany w wazonach, uśmiechy, życzenia. Kobiety wychodzą razem na kawę, do kina, do siebie i świętują.

Internet pełen jest zdjęć szczęśliwych kobiet z bukietami w rękach.

Natomiast my opiekunowie… często zostajemy w domu.

Nie dlatego, że nie chcemy świętować, że nie mamy przyjaciółek.

Ale dlatego, że ktoś na nas czeka.

Ktoś, kto sam nie wstanie, kto potrzebuje naszej obecności.

Może to Twój mąż, Twoje dziecko, które wymaga opieki.

Być może jesteś w szpitalu przy kimś, kto nie może być sam.

A może to Ty sama zmagasz się z chorobą i codziennym zmęczeniem.

A może straciłaś tą ukochaną osobę. 

W takich chwilach świat wydaje się kolorowy, ale obcy, w którym coś jest nie tak. 

W taki dzień patrzymy na świat trochę z boku. 

Przez okno, przez ekran telefonu. 

I pojawia się pytanie, które trudno wypowiedzieć:

Dlaczego moje życie wygląda inaczej?

Czasem przychodzi poczucie winy.

Jakbyśmy były gorsze, coś przegapiły.

Jakbyśmy nie pasowały do świata pełnego uśmiechów, kwiatów i świętowania. 

W wielu miejscach pracy kobiety dostają dziś kwiaty od szefów. Tulipana. Różę. Czekoladki. 

My nie mamy szefów, ani szefowej która organizuje dla nas Dzień Kobiet. 

My często nie dostajemy nic! 

Nie dlatego, że nie jesteśmy ważne. 

Ale dlatego, może że nasz mąż lub partner jest chory. Nie ma siły wyjść do sklepu. 

Nie ma możliwości pójść do kwiaciarni. 

Czasem nawet chciałby bardziej niż ktokolwiek inny. 

I robi się trochę smutno. 

💙Ale jest coś, o czym świat bardzo często zapomina. 

To, co robimy każdego dnia, jest ważniejsze niż bukiety czy słowa uznania.

My zostajemy kiedy jest trudno,  

kiedy inni by się poddali. Trwamy, gdy wymaga tego miłość i odpowiedzialność.

Kochamy, kiedy trzeba siły, cierpliwości i poświęcenia.

Nasza codzienność nie jest pełna bukietów. 

Jest pełna troski, zmęczenia, nieprzespanych nocy. 

I cichej miłości, której nikt nie fotografuje. 

Ale to właśnie miłość jest jedną z najpiękniejszych rzeczy na świecie. 

Są kobiety, które dostaną dziś kwiatka …. 

A jutro już o nim zapomną. 

My natomiast mamy coś, co zostaje na dłużej. 

Mamy serce, które potrafi kochać mimo wszystko, ogromną siłę i mamy Siebie. 

Dlatego jeśli dziś nikt nie przyniesie Ci kwiatów, jeśli nikt nie powie „dziękuję”…

Nie oznacza to, że Twoja wartość jest mniejsza.

Pamiętaj o jednej rzeczy. 

Twoja miłość jest ogromna a serce jest niezwykłe. 

A to co robisz każdego dnia to prawdziwe bohaterstwo. Cichym, niewidocznym dla świata. Ale prawdziwym. 

Pamiętaj też o sobie.

Zadbaj o swoje potrzeby i wartości.

Pomyśl, co możesz dziś zrobić dla siebie, co poprawi Twój humor i doda wdzięczności.

Może to książka, spacer, ulubiony film, kąpiel, a może mały prezent po prostu dla Siebie.

Opieraj się na ludziach, którzy dodają Ci skrzydeł. Nie trać nadziei, przyjdzie czas, kiedy świat zauważy Ciebie i twoją wartość. Tylko wtedy, kiedy ty zauważysz ją w Sobie. 

Kiedy staniesz przed lustrem, kochaj to co widzisz. A wtedy wejdziesz z potrójną siłą w wszystko co kochasz. 

Dziś, w Dzień Kobiet, chcę Ci powiedzieć jedno:

Jesteś niezwykła. I nawet jeśli nikt tego nie widzi, wiesz, że Twoja codzienna siła, serce, miłość, wytrwałość i troska są ważniejsze niż każdy bukiet, czekoladki czy uśmiech na zdjęciu. 

Jesteś jedną z najsilniejszych kobiet, jakie istnieją! 💙